De term ‘iemand die zorg mijdt’ is niet helemaal gelukkig. Er is echter geen goed alternatief waar iedereen in past. Het begrip kan de suggestie geven dat het allemaal ‘de schuld’ is van de persoon zelf. “Moet hij maar zorg accepteren”… Terwijl het vaak een combinatie van factoren is die maakt dat iemand geen zorg accepteert.

Mensen met verward gedrag sluiten zich soms af voor de rest van de samenleving. Ze laten nauwelijks iemand toe. Deze mensen noemen we (zorgwekkende) mensen die zorg mijden. Vaak is er wel sprake van psychische problematiek, maar is er geen behandeling.

Wel zijn er problemen. Mensen kampen met vervuiling, structurele dakloosheid, eenzaamheid of verzameldrang. Meestal is de problematiek niet acuut of groot genoeg voor een gedwongen opname. Soms is de problematiek ook niet dermate groot dat bemoeizorg de casus in behandeling neemt. In tegenstelling tot mensen met overlastgevend gedrag ‘internaliseren’ deze mensen vaak. Een deel van de groep heeft slechte ervaring met zorg en hulpverlening en mijden daarom zorg.